In een minuut een poster voor je hond
Je vult de foto, de naam, de plaats en het telefoonnummer in, de opmaak doet de rest.
Bij een hond gaat het om formaat, kleur en halsband, want dat onthoudt een voorbijganger en dat beschrijft hij door de telefoon. Zet het ras erbij, maar vertrouw er niet op: “grote zwarte hond, ongeveer 30 kilo, rode halsband” begrijpt iedereen, het ras herkennen weinig mensen.
Kies een foto bij daglicht waarop de hond helemaal en van voren te zien is, en gebruik daarna op elke poster dezelfde. Mensen herinneren zich een beeld en geen tekst, en als je het beeld blijft wisselen, verbinden ze de ene poster niet meer met de andere.
Hoe een vermiste hond zich gedraagt
Een hond is snel ver weg, maar bijna altijd ziet iemand hem. Schrijf en verspreid je poster daarnaar.
In de eerste uren volgt een hond meestal een geur en de paden waar jullie wandelen. Loop de parken, de speeltuinen en de omgeving van de vuilcontainers na, en vraag het aan de mensen die daar vaste gasten zijn, echt vragen en niet in het voorbijgaan. Andere hondenbezitters en mensen van de gemeentedienst onthouden een dier.
Is je hond angstig, zet dat dan op de poster, met het verzoek dat erbij hoort: “angstig, loop hem niet na, bel me”. Een bange hond vlucht voor iedereen die op hem afkomt en kan daardoor veel verder terechtkomen dan hij op eigen kracht zou gaan. Wie hurkt, hem niet aankijkt en jou belt, helpt meer dan wie achter hem aan gaat.
Heeft iemand je hond gezien, vraag dan naar het tijdstip en de precieze plaats en schrijf het op. Twee of drie meldingen wijzen al een richting aan, en dat is een beter spoor dan honderd posters extra.
Twee dingen die bij een hond vergeten worden
De halsband en het label
Schrijf de kleur van de halsband op, en wat eraan hangt. Een label of hanger met een nummer is vaak het eerste wat een vinder ziet, en soms het enige waarmee hij jou sneller vindt dan via de chip.
Het chipnummer
In Nederland is chippen verplicht voor honden die vanaf 1 april 2013 geboren zijn, in Vlaanderen moet een hond gechipt zijn voor de leeftijd van 8 weken. Het nummer op de poster zegt een voorbijganger niets, maar bij een dierenarts of in een asiel is de controle er zo mee gedaan.
Naast de poster: wie je belt
Bij een hond loont het om meteen te bellen, want een opgevangen hond is vaak binnen een dag ergens bekend.
In Nederland zet je de chip op vermist bij het portaal waar je hond staat ingeschreven, en meld je hem aan bij Amivedi. Bel daarna de dierenambulance en het asiel in de buurt, want daar komt een gevonden hond fysiek terecht. Een landelijk nummer voor de dierenambulance bestaat niet, zoek de jouwe op via fdn.nl of via je gemeente, en doe bij de gemeente ook aangifte.
In Vlaanderen zet je de status op verloren in DogID en controleer je je contactgegevens. Bel de erkende asielen in de buurt en meld het bij de lokale politie met het chipnummer van vijftien cijfers en een duidelijke foto: bij een hond staat de politie in het officiële advies van de Vlaamse overheid. Vraag daarna je gemeente hoe zij gevonden honden opvangt, en of aangereden dieren gescand zijn.
FAQ - Veelgestelde vragen
Moet het ras van de hond op de poster?
Zet het erbij, maar vertrouw er niet op. Weinig voorbijgangers herkennen een ras, terwijl “grote zwarte hond, ongeveer 30 kilo, rode halsband” iedereen duidelijk is. Het ras is een aanvulling, nooit een vervanging van formaat en kleur.
Mijn hond is angstig, hoe schrijf ik dat op?
Zet het duidelijk op de poster, met het verzoek dat erbij hoort: “angstig, loop hem niet na, bel me”. Een bange hond vlucht voor iedereen die op hem afkomt en raakt daardoor veel verder weg. Wie hurkt, hem niet aankijkt en jou belt, helpt veel meer.
Waar mag ik de poster voor mijn hond ophangen?
Op een aanplakbord dat de gemeente daarvoor heeft aangewezen, en verder bij de dierenarts, in het asiel, in winkels en op prikborden in portieken. Lantaarnpalen en bushokjes zijn van iemand: in Nederland mag plakken op de openbare weg niet zonder schriftelijke toestemming van de rechthebbende, en in Vlaanderen werken gemeenten met GAS-boetes.
Wie bel ik als eerste?
In Nederland het portaal waar de chip staat en Amivedi, en daarna de dierenambulance en het asiel in de buurt. In Vlaanderen zet je de status op verloren in DogID en bel je de asielen en de lokale politie. De NVWA en RVO zijn hier niet voor, en 144 is bedoeld voor een dier in nood.
Heeft de poster geholpen?
Schrijf er een paar woorden over. Anderen weten dan wat ze kunnen verwachten, en wij weten wat beter kan.