Jak zrobić plakat i co dalej
Gotowe w minutę
Plakat powstaje tutaj. Wpisujesz tylko to, co naprawdę pomaga, resztę załatwia układ strony.
Zacznij od zdjęcia. To jedyna rzecz, którą przechodzień zapamięta, i to ona decyduje, czy ktoś przypomni sobie o Tobie za dwa dni. Wybierz kadr przy świetle dnia, na którym zwierzę widać całe i z przodu, a nie rozmazane ujęcie z ogrodu ani czuły portret z bliska, na którym nie widać ani koloru, ani wielkości.
Potem dopisz imię, gatunek, datę i miejsce zaginięcia oraz telefon. Miejsce opisz tak, jak rozumie je sąsiad, a nie tak, jak zna je listonosz: „przy placu zabaw na Ruczaju” mówi więcej niż adres. Data na plakacie jest ważniejsza, niż się wydaje, bo to po niej ludzie poznają, czy warto dzwonić.
Resztę tylko wybierasz: pionowo do druku, kwadratowo do sieci, w kolorze albo czarno-biało, jeśli drukujesz w domu. Plakat składa się w Twojej przeglądarce, nigdzie go nie wysyłamy i nigdzie nie zapisujemy.
Co naprawdę powinno być na plakacie
Przechodzień zapamięta jedną rzecz. Zdecyduj więc Ty, która to będzie, a resztę zostaw telefonowi.
- Zdjęcie: przy świetle dnia, zwierzę całe i z przodu, żeby widać było kolor i wielkość. Jedno dobre zdjęcie znaczy więcej niż trzy przeciętne, i używaj wszędzie tego samego.
- Gdzie i kiedy: dzielnica albo punkt orientacyjny, który zna sąsiad, oraz data zaginięcia. Bez daty ludzie nie wiedzą, czy informacja jest jeszcze aktualna.
- Telefon: dużą czcionką, jeden numer, który naprawdę odbierzesz. Kto dzwoni z ulicy, nie przepisuje numeru, tylko od razu go wybiera.
Na A4 i do sieci
Jeden plakat, dwa formaty. Na papierze działa inaczej niż na ekranie, dlatego powstają tu oba.
Wersja pionowa jest do druku na A4. Zdjęcie zajmuje górne dwie trzecie, pod nim dużą czcionką trzy informacje, a na dole telefon. Taką kartkę przeczytasz z chodnika, nie zatrzymując się, i o to właśnie w plakacie chodzi.
Wersja kwadratowa jest do sieci: czytelna w poście i w relacji, bez tekstu chowającego się pod interfejsem aplikacji. Udostępniaj raczej ją niż zdjęcie kartki, bo na zdjęciu papieru numer telefonu nigdy nie jest dość ostry.
Wersja czarno-biała to nie oszczędność, tylko wybór. Domowa drukarka drukuje czernią pewniej i dłużej, a plakat z dobrym kontrastem przeczytasz nawet o zmierzchu. W kolorze drukuj tam, gdzie o rozpoznaniu decyduje maść, przy łaciatym kocie albo psie z wyrazistym umaszczeniem.
Plakat a zgłoszenie zaginięcia: co jest czym
W mowie potocznej zlewa się to w jedną kartkę. To jednak dwie różne rzeczy i potrzebujesz obu.
Plakat wisi na tablicy ogłoszeń i leży u weterynarza: zdjęcie, imię, miejsce i data oraz telefon. Zgłoszenie zaginięcia to wpis w schronisku i w bazie mikroczipów, dzięki któremu zwierzę wróci nawet wtedy, gdy Twojego plakatu nikt nie zobaczy. Plakat trafia do przechodniów, zgłoszenie trafia do weterynarzy, straży miejskiej i schroniska.
Jeszcze słowo o formie. Dobry plakat czyta się w trzy sekundy, z chodnika i czasem w deszczu. Oprzyj się pokusie napisania wszystkiego. Trzy informacje dużą czcionką znaczą więcej niż dziesięć małą, o resztę ludzie dopytają przez telefon.
Dwie rzeczy, które na plakacie wychodzą najgorzej
Za dużo tekstu
Akapitu na tablicy ogłoszeń nikt nie czyta. Jeśli na plakacie mieści się cała opowieść, znaczy to, że zdjęcie i telefon są za małe. Skreślaj, aż zostanie zdjęcie, trzy informacje i numer.
Czuły portret z bliska
Zdjęcie, na którym widać sam nos, jest piękne i nieprzydatne. Przechodzień porównuje wielkość, kolor i sylwetkę. Ujęcie całej sylwetki z przodu pomoże bardziej niż najmilsze zbliżenie.
Pies czy kot: plakat wygląda inaczej
Szukanie psa i szukanie kota różnią się na tyle, że widać to i na plakacie, i w miejscach, do których go zaniesiesz.
Przy psie
Pies oddala się szybko i daleko, ale zwykle ktoś go zobaczy. Napisz wyraźnie wielkość, kolor i obrożę, a jeśli jest lękliwy, dopisz prośbę: „proszę nie biec za nim, tylko zadzwonić”. Przestraszony pies ucieka przed każdym, kto rusza w jego stronę, i przez to oddala się jeszcze bardziej.
Plakat o zaginionym psiePrzy kocie
Kot zwykle jest blisko, tylko się chowa i milczy. Roznoś więc plakaty przede wszystkim do najbliższych domów i do skrzynek w okolicy, a nie po całym mieście, i przejdź z sąsiadami piwnice, komórki i garaże. Szukaj o zmierzchu, kiedy jest cicho, a na zewnątrz zostaw legowisko i koc, które zna.
Gdzie wolno powiesić plakat, a gdzie nie
Plakat pomoże tylko tam, gdzie ludzie go zobaczą. W Polsce obowiązuje jednak jeden przepis krajowy i warto go znać, żeby do zmartwienia nie doszedł mandat.
Zasada jest prosta i mieści się w jednym zdaniu: albo miejsce jest przeznaczone na ogłoszenia, albo ktoś, kto nim zarządza, się zgodził. Mówi o tym art. 63a Kodeksu wykroczeń, a ogłoszenie o zaginionym zwierzęciu nie ma tu żadnego wyjątku. Bezpieczne są więc tablice i słupy ogłoszeniowe, a poza nimi wszystko, na co ktoś Ci pozwoli.
Odpadają natomiast latarnie, drzewa, przystanki, skrzynki energetyczne i cudze płoty, nawet jeśli często widuje się tam plakaty. Taśma niczego nie zmienia, bo liczy się samo umieszczenie. W praktyce najczęściej kończy się to pouczeniem i prośbą o zdjęcie kartki, a nie karą, ale nie wysyłaj z plakatami kogoś innego: od 2015 roku odpowiada nie tylko ten, kto wiesza, lecz także ten, kto do tego namawia albo pomaga.
Zostaje jednak sporo, i to właśnie działa najlepiej: gabinety weterynaryjne, schronisko, sklepy i apteki, tablice na klatkach schodowych, gabloty w szkołach i przedszkolach oraz sklepy zoologiczne, wszędzie po prostu zapytaj. Wystarczy jedno zdanie: „zaginął mi pies, czy mogę zostawić ogłoszenie w witrynie na tydzień?”. Nikt tego nie odmawia. Najwięcej daje kartka w skrzynkach w najbliższych domach, co jest zgodne z prawem i wciąż zbyt rzadko wykorzystywane. Pomyśl też o ludziach, którzy obchodzą całą okolicę: listonosz, kurierzy i ekipy sprzątające często widzą zwierzę pierwsi. W sieci udostępniaj wersję kwadratową w grupach lokalnych i w grupach o zaginionych zwierzętach z Twojego powiatu, a zgłoś zaginięcie także w Animalercie, gdzie powiadomienie trafi do osób w okolicy miejsca zaginięcia, nawet jeśli nikogo tam nie znasz.
Sam plakat nie wystarczy: co zrobić od razu
Obok plakatów jest kilka kroków, które najbardziej podnoszą szansę na odnalezienie. O tych nie zapomnij w pierwszych godzinach.
Zacznij od schroniska, które obsługuje gminę, gdzie zwierzę zaginęło, bo to jedyne miejsce fizycznie trzymające znalezione zwierzęta. Zadzwoń, zamiast polegać na stronie: w Polsce żaden przepis nie każe schronisku publikować listy przyjętych zwierząt ani szukać Ciebie, więc to Ty musisz się odezwać. Potem zadzwoń do straży miejskiej lub gminnej pod numer 986, bo to ona zbiera zwierzęta z ulicy i wozi czytnik mikroczipów. Policja tym się nie zajmuje: wchodzi w grę tylko przy kradzieży albo znęcaniu się. Powiatowy lekarz weterynarii też nie, bo nadzoruje schroniska, a nie szuka zwierząt.
Zapytaj w schronisku o kwarantannę i zanotuj datę. Polskie prawo nie wyznacza czasu, przez który schronisko musi trzymać zwierzę przed oddaniem go do adopcji. Wyznacza za to piętnastodniową kwarantannę sanitarną, liczoną od dnia przyjęcia, i schroniska same przyjmują ten termin jako granicę adopcji. To nie jest Twoje prawo, tylko regulamin, więc odezwij się jak najszybciej i dzwoń ponownie co kilka dni.
Na koniec mikroczip, bo tu najczęściej pojawia się nieporozumienie. W Polsce znakowanie zwierząt nie jest jeszcze obowiązkowe, a krajowy rejestr powstanie dopiero w 2028 roku i nie będzie dostępny publicznie. Dziś sam mikroczip niczego nie załatwia: liczy się to, w której bazie jest zapisany i czy numer telefonu przy nim wciąż dzwoni. Zapytaj więc weterynarza, który wszczepiał czip, do jakiej bazy trafił, sprawdź swoje dane i zaznacz zaginięcie. Jeśli znasz numer mikroczipa, dopisz go na plakacie: przechodniowi nic nie powie, ale u weterynarza albo w schronisku skróci sprawdzenie do chwili.
Nasza obietnica
Animalert jest organizacją non profit, którą tworzą ludzie chcący pomagać zwierzętom. W odróżnieniu od innych nigdy nie weźmiemy od Ciebie pieniędzy za to, że szukasz swojego zwierzęcia. To narzędzie niczego nie zapisuje: plakat powstaje na Twoim urządzeniu.
I jeszcze prośba ze względu na okolicę: kiedy zwierzę będzie już w domu, zdejmij plakaty.
Co dalej
Plakat to pierwszy krok. To przyda się zaraz po nim.
FAQ - Częste pytania
Czy to naprawdę jest za darmo?
Tak, i bez rejestracji. Animalert jest organizacją non profit i nigdy nie każe płacić za szukanie własnego zwierzęcia. Nie musisz podawać e-maila ani karty, plakat po prostu pobierasz.
Czy muszę się rejestrować albo podawać e-mail?
Nie. Plakat składa się w Twojej przeglądarce i pobierasz go od razu. Nic do nas nie wysyłasz, a my niczego nie zapisujemy.
W jakim formacie dostanę plakat?
Obraz PNG i plik PDF do druku na A4, pionowo albo kwadratowo, w kolorze albo czarno-biało. Na papier weź PDF, do sieci kwadratowy PNG.
Ile plakatów wydrukować i gdzie je zanieść?
Zacznij od najbliższej okolicy miejsca zaginięcia, a przy kocie dosłownie od sąsiednich domów. Najwięcej dają gabinety weterynaryjne, schronisko, sklepy, tablice na klatkach schodowych i kartka w skrzynkach. W miejscach publicznych korzystaj z tablicy albo słupa ogłoszeniowego.
Czy mogę powiesić plakat na latarni albo na przystanku?
Nie. W Polsce obowiązuje art. 63a Kodeksu wykroczeń: ogłoszenie wolno umieścić tam, gdzie jest na to miejsce przeznaczone, albo tam, gdzie zgodzi się osoba zarządzająca. Latarnia, drzewo, przystanek i cudzy płot odpadają, a taśma niczego nie zmienia. Zwykle kończy się na pouczeniu, ale nie wysyłaj z plakatami kogoś innego, bo odpowiada też ten, kto do tego namawia. Zapytaj w urzędzie gminy o tablicę ogłoszeniową, bywa bezpłatna, a tymczasem korzystaj z weterynarza, sklepów i klatek schodowych.
Czy pisać na plakacie numer mikroczipa?
Tak, jeśli go znasz. Przechodniowi nic nie powie, ale u weterynarza albo w schronisku skróci sprawdzenie do chwili. Nie licz jednak na sam czip: znakowanie nie jest w Polsce obowiązkowe, baz jest kilka i nie łączą się ze sobą, więc sprawdź u weterynarza, który wszczepiał czip, gdzie zwierzę jest zapisane i czy numer telefonu jest aktualny.
Gdzie zgłosić zaginięcie?
Najpierw do schroniska obsługującego gminę, w której zwierzę zaginęło, bo to tam trafiają znalezione zwierzęta. Potem do straży miejskiej lub gminnej pod numer 986. Zaznacz też zaginięcie w bazie, w której zapisany jest mikroczip, i sprawdź swoje dane kontaktowe. Policja zajmuje się tym tylko przy kradzieży, a powiatowy lekarz weterynarii nie szuka zwierząt.
Jak długo schronisko trzyma znalezione zwierzę, zanim odda je do adopcji?
Polskie prawo nie wyznacza takiego terminu. Wyznacza piętnastodniową kwarantannę sanitarną, liczoną od dnia przyjęcia zwierzęcia, i schroniska same przyjmują ten czas jako granicę, bo zwierzę w kwarantannie i tak nie idzie do adopcji. To regulamin, a nie Twoje prawo, i nic nie zobowiązuje schroniska, żeby Cię szukało. Dlatego odezwij się jak najszybciej i dzwoń ponownie co kilka dni.
Czy pisać na plakacie o nagrodzie?
Odradzamy. Nagroda przyciąga ludzi, którym chodzi o pieniądze, a nie o zwierzę, i komplikuje poszukiwania. Sąsiadom, weterynarzom i ludziom ze schroniska wystarczy, że zależy im na powrocie zwierzęcia do domu.
Plakat pomógł?
Napisz kilka słów. Innym pomoże to podjąć decyzję, a nam ulepszyć narzędzie.